به تدبیرش اعتمادکن

آتشی که نمی سوزاند "ابراهیم" را...

و دریایی که غرق نمیکند " موسی " را...

کودکی که مادرش او را به دست موج های نیل می سپارد

تا برسد به خانه ی فرعون تشنه به خونش...

دیگری را برادرانش در چاه می اندازند

سر از خانه ی عزیز مصر در می آورد...

حتی زلیخا زندانیش میکند ا

ما عاقبت بر تخت ملک می نشیند...

از این قصص قرآنی هنوز هم نیاموختی؟!

که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند

و خدا نخواهد

نمیتوانند او که یگانه تکه گاه من و توست...

پس به "تدبیرش" اعتماد کن به " حکمتش " دل بسپار به او " توکل " کن

و به سمت او " قدمی بردار" تا ده قدم به سوی تو آمدنش را به تماشا بنشینی...